Një fëmijë i lumtur është i zhurmshëm, trazovaç, alegro dhe i padisiplinuar - Bota Sot
Një fëmijë i lumtur është i zhurmshëm, trazovaç, alegro dhe i padisiplinuar

Life style

Një fëmijë i lumtur është i zhurmshëm, trazovaç, alegro dhe i padisiplinuar

Më: 22 maj 2020 Në ora: 11:56
Ilustrim

Është e rëndësishme të theksojmë, në radhë të parë, se një fëmijë normal mbetet një fëmijë që qan, i cili shpreh emocionet e tij si mërzitjen ashtu dhe gëzimin. Këto janë karakteristikat e një fëmije të lumtur që jeton fëmijërinë e tij duke zbuluar gjëra të reja për të.

Një fëmijë duhet të mësojë, të luajë dhe të shpikë, duke përdorur botën e tij imagjinare për të krijuar histori që do të sjellin gëzim në jetën e tij. Një fëmijë jeton në të tashmen dhe nuk shqetësohet për të nesërmen. Ai dëshiron të shijojë çdo moment duke shprehur ndjenjat e tij, në mënyrën e tij dhe nuk kujdeset për shqetësimet që shkakton te prindërit e tij ose tek ata rreth tij.

Një fenomen i ri që është shfaqur dhe që shqetëson shumë është “fobia e foshnjës”. Ky zbulim është shfaqur kryesisht në Shtetet e Bashkuara dhe Mbretërinë e Bashkuar. Ka vende turistike që refuzojnë praninë e fëmijëve në mënyrë që mysafirët të mos shqetësohen nga zhurma dhe klithmat e fëmijëve, për shembull gjatë çasteve të relaksimit në pishinë. I njëjti fenomen ndodh në disa restorante, në mënyrë që të ftuarit të mund të shijojnë një çast paqeje dhe qetësi gjatë ngrënies.

Ky “ndalim i fëmijëve” na shtyn të mendojmë: a kemi humbur ndjeshmërinë, kuptueshmërinë, dhembshurinë dhe dashurinë për fëmijët që të arrijmë në këtë pikë? Harruam se edhe ne ishim të zhurmshëm dhe “të bezdisshëm” kur ishim fëmijë, por kjo ishte mënyra jonë e rritjes, një nevojë vitale për ekuilibrin tonë.

Shumë nëna quhen “nëna të këqija”, sepse fëmijët e tyre janë të zhurmshëm dhe shumë të gjallë, ata i kanë etiketuar në këtë mënyrë dhe mendojnë se nuk dinë të edukojnë fëmijët e tyre, por jo. Gjithkush ka karakterin e vet, ka fëmijë të turpshëm dhe të qetë dhe fëmijë të gjallë dhe të zhurmshëm.

Çdo fëmijë lind me personalitetin e tij. Ka fëmijë trazovaç dhe të tjerë më të qetë, edukimi i prindërve nuk është domosdoshmërisht shkaku i agjitimit të fëmijës. Fëmijët kanë gjuhën e tyre për të komunikuar me ata përreth tyre dhe kjo nuk është gjithmonë për kënaqësinë e prindërve që ndonjëherë ndihen të zhytur plotësisht. Si rezultat, ne duhet të tregojmë një minimum ndjeshmërie dhe dhembshurie për ata prindër që bëjnë çmos për të edukuar fëmijët e tyre.

Një fëmijë i lumtur është një fëmijë që shkon, bërtet dhe tërheq vëmendjen e të tjerëve. Ai nuk ka lindur për të qenë i vetmuar, i lodhur dhe indiferent ndaj jetës, nuk do të ishte një qëndrim normal në këtë rast. Të ushtrosh presion mbi një fëmijë që bërtet ose shpreh veten do të ishte e barabartë me pengimin e aftësisë së tij për të njohur, përjetuar dhe qenë i lumtur.

Lëreni fëmijën të jetojë plotësisht fëmijërinë e tij

Është e nevojshme që fëmija të shprehet, të zbulojë aftësitë e tij dhe të kënaqë kuriozitetin e tij të të mësuarit, me kusht që ai të ruhet dhe të mbrohet nga rreziku, për t’i treguar atij të mirën dhe të keqen. Është e rëndësishme të lejohet ai të luajë për të reduktuar ankthin, tensionin dhe lirinë e kreativitetit të tij.

Kufizime në edukimin e fëmijës

Sipas profesorit Kim Payne, duhet të kufizojmë edukimin e tepërt të fëmijëve tanë, zgjidhja më e mirë është t’i inkurajojmë ata të dalin, të marrin ajër të freskët dhe të qëndrojnë larg teknologjisë që monopolizon ato dhe shkatërron potencialin e tyre krijues. Ne duhet t’i lëmë të vrapojnë, të bërtasin dhe të shprehin gëzimin e tyre, por edhe zemërimin e tyre. Ata do të kenë gjithë jetën e tyre për të vendosur, për të qëndruar të qetë dhe pa u shqetësuar.

Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat