Hija

Kultura

Hija

Nga: Ymer Adem Llugaliu Më: 19 mars 2021 Në ora: 12:48
Ymer Adem Llugaliu

Shpesh e shoh nji hije

si rrshet nëpër rrugë,

zhduket nëpër kthesa;

tamam si dhelpna

me bisht tue fshi gjurmë.

E pra ka siluetë njeriu,

surrat femne.

 

Në te i kam     

njiqind net të djeguna,

njimij puthje të paarime,

nji zemër të zhuritun,

dy buzë të shkrumueme,

nji fytyrë të venitun,

nji andër të parealizuerme.

 

Kjo, që tash asht hije,

dikur ishte Dashunia ime.

Pranverë e mbulueme

në shkëlqim

më dukej mue,

sepse e dashunoja.

 

Bani me rrshit,

e mbajta,

Rshiti,

e ngrita,

zemra që dashunon

edhe fal.

 

Ajo m’u zhduk sysh.

Në natën e vrasjes

Së zemrës time

kishte ditën e dasmës,

vuni kunorë.

 

Tash më duket

E më zhduket

muzgjeve,

kthesave

si gru e paburr.

kushedi, mendon

zemrën peshë me ma çue.

Zjerm përsëri

Me më ndez në krahnor.

Por e ka kot,

plaga më asht përtha.

Tradhtia e dashunisë

ndaj zemrës së përvlueme

vetëm vetveten

gjithmon e ka vra.

Ndoshta do të mësohem

Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat